Tu znowu ja, Iga. W minioną sobotę, wspólnie z Kacprem i Michałem odwiedziliśmy Panią Irenę, a więc w dzisiejszym wpisie wszyscy dowiemy się o niej czegoś więcej.
Pani Irena - urodzona przed drugą wojną światową, do pisania książek i wierszy natchnęło Ją to, co przeżyła - wojna, przeprowadzka z kresów wschodnich do Trzcinicy. Pisarka ta chodziła do Liceum Ogólnokształcącym nr 1 w Jaśle i tam pisała pamiętnik - od tego wszystko się zaczęło. Poetka była dyrektorką dawnej Szkoły Rolniczej, teraz Zawodowej, a w nauczaniu przepracowała 32 lata. Napisała również książkę tej szkoły pt. ,, Zespół Szkół Rolniczych w Trzcinicy w pięćdziesiątą rocznicę szkoły. Lata Niezmarnowane. " Pani najbardziej lubi pisać opowiadania, pamiętniki i różne wiersze. ,, Wiersze to wentyl mojej duszy " - tak powiedziała.
Spytaliśmy się jaką książkę zabrałaby Pani, gdyby mogła to być tylko jedna książka.
,,Oczywiście, że ,, Ogniem i Mieczem ", bardzo lubię trylogię. " - tak brzmiała odpowiedź.
Pisarka ta chciałaby jeszcze napisać książkę o kresach wschodnich, o swojej rodzinie . Jej pierwsza książka powstała na podstawie przeżyć, a najpopularniejszą jest ,, Sybir wspomnienia przez łzy. " Ulubiony wiersz poetki to ,, Alpuhara " Adama Mickiewicza. Lubi podróżować i zwiedzać. Na co dzień jest osobą pogodną i towarzyską. Jest członkiem Uniwersytetu 3 wieku, którego również napisała kronikę. Należy także do klubu dyskusyjnego w JDK.
Reszta cytatów Pani Ireny :
- ,, Piszę co czuję. "
- ,, Czytając książki, człowiek rozwija swój umysł, swoje zainteresowania. "
- ,, Książka to największy przyjaciel człowieka. "
- ,, Lekturą trzeba zainteresować uczniów. "
- ,, Dla dzieci trzeba pisać mądrze. "
- ,, Młodzież jak zawsze jest kochana. Nikt nigdy nie rodzi się złym, zawsze dobrym. "
Więc to już tyle na temat Pani Ireny, dziękuję za przeczytanie i do zobaczenia :-)
